nitekim mekan arayıp , bulmakla işe başlamış bulundum. mekanın sahibiyle de sıkı bir pazarlık yaparak , fiyatta anlaşıp , tokalaştık. gerçi , herif benim lüks bir lokanta açacağımı düşünüyor , ama bi sıkıntı çıkıcağını sanmıyorum. mekan kiralandıktan sonra ; alet , edevat alımı işlerine giriştim. girişir girişmez de , memleketimin S&M olaylarında ki geri kalmışlığı suratım da şamar gibi bir kez daha patladı. bir sürü aleti yurt dışından getirtmek zorunda kaldım. neyse ki yurt dışında ikâmet eden , eş , dost sayısı fazlaydı. bir çok şeyde yardımları dokundu , sağolsunlar. özellikle ingiltere , amerika ve almanya da ki arkadaşlarıma ve akrabalarıma teşekkürü borç bilir ve de eklerim “ siz olmasaydınız yarrağı yemiştim.”

mekanın kiralanması , dekoru , aleti , edevatı , siki , soku derken ; iş geldi belediyeden ruhsat filan almaya. bugün bütün mesaimi bu işe harcadım. o’na rüşvet , buna rüşvet , çaycıya bahşiş , polis’e bağış filan derken ebem sikildi. şimdi de heyecanlı ve de düşünceli bi vaziyette ruhsatın çıkmasını bekliyorum.

bekliyorum dediysem de , öyle siki – taşşağı yayarak beklemiyorum. afişleri , reklamları , açılışta çağrılıcak zenginleri ve de devlet büyüklerimizin listesini çıkartıyorum. şimdi ordan dalyarrağın bir tanesi çıkıp “S&M Club açılışında devlet büyüğünün ne işi var amına koyiim” der ,  benim de zaten gergin olan sinirlerimin anasını siker. o yüzden , ben peşin peşin açıklamamı yapayım ; başımız da devlet büyüklerimiz varken yediğimiz yarrakların boyutları ortadayken , onlar olmazsa yiyeceğimiz yarrakların boyutlarını varın siz düşünün. kısacası devlet büyüğü olmadan olmaz bu işler !

bu Club olayı en çok zengin iş adamlarımızın ve de para babalarımızın işine yarayacak. artık içlerinde birikmiş bütün pislikleri ve de sapkınlıkları gönül rahatlığıyla , kendi ülkelerinde ve yine avrupa kalitesinde yaşayabilecekler. ne mutludur onlara! ve bize tabii ki de. ne de olsa , artık  paralarımız elin gavurlarına gitmeyecek. bizim paramızı , gene bizim işçimiz , gene bizim insanımız yiyecek , içecek. ne mutludur benim halkıma !

biraz önce de belirttiğim gibi , mekanımız avrupa kalitesinde ve ISO 9001 belgelidir. personelimiz , alanlarında uzman kabul edilen şahıslardır. mesela , “Master Cemal” abi ; TC’de , bu alanda nam salmış , tanınan , bilinen ve de aranan bir şahsiyettir. Keza , “Mistress Necla” ablam da kendi alanında , yine bu ülkenin neferlerindendir. nitekim “sklavin” arkadaşlar da yine bu yollar da kaşarlanmış , görmüş , geçirmiş , geçirtmiş ,şahsiyetlerdir. söylemesi ayıp bir de muameleleri vardır ki ; oofffff ! almanya da yok böyle muamele ! iliklerinizi çekip alırlar allahıma!

dediğim gibi , herşey hazır. ruhsat’ı bekliyoruz. umarım bir aksilik çıkmaz ve açılışı yaparım. herşey vatanım ve de milletim için , kendim için birşey istiyorsam nağmerdim. ne demişler : millete hizmet Rab’ba hizmettir! bu bana yeter. cuma günü , yani 16.09.2009 da ruhsat olayı netleşicek. ve netleşir netleşmez alınsa da , alınmasa da ; yine aynı gün taksim meydanına , üzerinde sloganımızın yazılı olduğu ; pankartımız asılacak. sloganımız da şu :

“ÖNCE DÖVÜYORUZ , SONRA SİKİYORUZ !”

bu pankartın asılacağı gün , yani bu cuma günü ; bilin ki TC’de yeni bir dönem başlıyor! arkama dönüp yaptıklarımı gördüğüm de duygulanıyorum. elimde değil. babam bu günleri görseydi ; enseme esaslı bir tokat atıp “afferim lan! sonunda adam oldun. vatana millete bi hayrın dokundu” derdi. neyse ; şimdi gereksiz duygusallığa kapılmanın zamanı değil.

büyük açılışımız : 31.09.2009 Cuma akşamı saat 21:00

mekan : S&M Club Şehvet

adres : Abdullah sok. No: 31/31 Taksikim – İstanbul

bütün zenginlerimiz , kodamanlarımız , para babalarımız davetlidir. gelirken sloganımızı da aklınızdan çıkartmayınız lütfen :

“ÖNCE DÖVÜYORUZ , SONRA SİKİYORUZ !”

Vatana Millete Hayırlı Olsun!

Ziyadesiyle Mühim Not : Loca’dan olanlara öncelik tanınacaktır !

ismine “aydın” , “eleştirmen” , “entel” ve de “dantel” denen kesimler tarafından çok sevilir sayılır , üstad shakespeare. peki kendisine duyulan bunca saygı boşuna mıdır ? tabii ki de boşunadır!

asırlardan beri süre gelen bir anlayış var. o da şudur :

Sanat saray için yapılır!

bu köhne zihniyeti  maalesef ki değiştiremedi insanoğlu. kitaplar zenginler içindir! onların dilinde yazılır! resimler de onlar için yapılır! onların anlayabileceği gibi çizilir. bu böyle uzar gider.

kısacası , “sanat , sanat için mi yapılır?” sorusnun cevabı üzerinde düşünmek yersizdir. cevap ortadadır.

televizyonlar da filan sıkça görürüz. birisi çıkar ve şöyle der : kitap okuyan bir millet değiliz!

evet. değiliz. peki ama neden değiliz ? ben söyliyeyim. bugün ortaokul da veya lise de eline kitap alan bir kişi okuduğundan hiçbir bok anlamıyor ve sıkılıyor! anlamamasının ve sıkılmasının sebebi kendisinin salaklığı mı ? hayır ! anlamıyor , çünkü o kitap o kişiye göre yazılmamış. halk’a göre yazılmamış.

kitaplar saray’a göre yazılır. loca’lara göre yazılır. halk’a göre yazılmaz. işte shakespeare de bunun en büyük örneklerindendir. kendisi başlı başlına saray’ın yardakçısıdır. o yüzden gözümde zerre değeri yoktur.

gerçek usta bana göre baudelaire’dir. bukowski dir. çünkü bu adamlar sokağı yazmışlardır. halkı yazmışlardır. kraliçeleri değil , orospuları yazmışlardır. kralları değil ayyaşları yazmışlardır. hergün sokak ta gördüğünüz şeylerin sanatını yapmışlardır. bu yüzden büyüktürler.

bir resime baktıklarında bir simitçi ile bir fabrikatörün çıkardığı anlam aynı ise ; işte o resmi çizen adam bana göre sanatçıdır. bunun dışında yapılan her eser , loca içindir. ortam içindir. prim içindir.

kısacası shakespeare gözümde adam bile değildir.

geçenler de iki arkadaşım ile beraber taksim denen güzide yerin arka sokakların da birer çay-kahve içebileceğimiz yerler arıyorduk. öyle güle oynaya gezinirken , atakkabımın bağcığı çözüldü. bir “ara” sokağa girmiştik ki bi girişinde merdivenler olan bir bina gözüme ilişti ve ayakkabımı orda bağlamaya karar verdim.

bağcık ile oynarken gözüme binanın kapısında ki ufak tabela ilişti. “üye olmayan giremez” yazıyordu tabeleda. arkadaşlarıma döndüm ve “olm bizim mekan burası işte. memleketin .mına nasıl koyacağımıza burda karar veriyoruz” dedim. onlar da “ evet lan sizin mekan burasıymış” dediler.

şaşkınlıkla arkamı döndüm ki ne göreyim kapının üstüne masonların o meşhur pergelli simgesi…

şaşırdım. niye yalan söliyeyim. şaşırdım. tanrı beni test etti. sanırım gerçekten de mason olup köşeyi dönmemi istiyor. ve ben sürekli beynimin ücra köşelerinde şunu düşünüyorum

“neden olmasın”

“neden olmasın”

“neden olmasın”

kim sevmez ki bu kadar faideli programları ?

ama benim takıldığım nokta programdan ziyade katılımcılar. o büyük düşünürler. işte o insanları anlayamam hiçbir zaman. kendilerine gösterilen sandalyeye “ciddi” bir üslup ile otururlar. ciddi bir üslup ile konuşurlar. ciddi bir üslup ile programı sona erdirmek için son sözlerini söylerler. kısacası çok ciddidirler.

peki neden ? işte bunu anlayamıyorum. beynim almıyor. normal hayatlarında her “sıradan” insan gibi  gülüyorlar , ağlıyorlar , espri yapıyorlar , sıçıyorlar , küfür ediyorlar , yüksek ihtimal porno film de izliyorlar. peki o programa çıkınca takındıkları o maske niye ? neden ? 

bırakın artık şu rol kesmeleri. sahte üslupları. yeter ulan , yeter!

neden mi ? çünkü insanoğlunun buna ihtiyacı var. bu acı gerçekle yüzleşmesi lazım.

ne zaman mı ? zengin olunca tabii ki de .

bende bu isteği yerine getirmek için kitapçıya yönlendim. yaklaşık 30 dakika kitapçıda ki fantastik edebiyat bölümünü kurcaladıktan sonra , bir Tolkien yapıtı olan , Hurin’in Çocukları kitabını aldım. i

eve gelip okumaya başlayınca , doğru biş yaptığımı bir kez daha anladım. nitekim kitap güzeldi. fakat Hurin oğlu Turin’in başına gelenler pek güzel değildi. Tolkien usta tanrılarla dalga geçilmemesini hatırlatıyordu resmen. okuyun. tavsiye ederim.

şimdi de Ejderha Mızrağı serisine başladım. Hatta başlamam ile destanın ilk kitabı olan Güz Alacakaranlığı Ejderhaları’nı bitirmem bir oldu. iyi de oldu. şimdi sıra da Kış Gecesi Ejderhaları var. hatta siz bu satıları okurken bende kitabı okuyor olabilirim.

velhasıl , hayat zor. herzaman söylediğim gibi. fantastik edebiyatın çok koyu bir fanatiği olmasam da ; hayatın acımasız gerçekliğinden az da olsa sıyrılmak için güzel bir kaçış yolu olduğunu söylebilirim.

sonuçta onlar da en az benim kadar iyi biliyorlar. çalışan , üreten kesim ayaklanmadığı sürece dikkate alınmayacaklarını. peki bunları bile bile hala neden eylemden eyleme koşturuyorlar?

sebebi çok basit. gaz çıkarıp rahatlıyorlar. okuldan mezun olup iş hayatına atılınca da herşeyi unutuyorlar. hiç durmayan makinenin dişlileri arasında ne yazık ki yitip gidiyorlar. şimdi ordan biri atlayıp “ne dion lan sen” dese bile ; bende , o da söylediğimin gerçek olduğunu biliyoruz.

iş hayatında çok karşılaşıyor insan eski solcularla. genelde birçoğu mevki sahibi oluyor ilerliyen yıllarda. özel sektörde de mevkii sahibi olmanın yöntemleri bellidir. bu yöntemlerin arasında da “çok çalışmak” kavramı yoktur. farklı bir takım kavramlar vardır. iş hayatına atıldığında herkes kendini düşünür. bir şekilde yaşamak ve barınmak istiyorsa böyle yapmak zorundadır da.

bir iş yerinde herkes kendi çıkarını düşününce de haliyle birlikte hareket etmek zorlaşıyor. hatta imkansızlaşıyor. bir fabrika da işçinin gerçek düşmanı patron değildir. müdürlerdir , şeflerdir ve ustabaşılardır. bu mevkide olan insanlara bir takım roller verilir. bunlar da bellidir : ispiyonculuk , ayak kaydırma , yalancılık , yalakalık vs.

müdürlerin , şeflerin ve ustabaşıların görevi , çalışanın hakkını değil ; şirketin hakkını korumaktır. ve bu yol da her yöntem mübahdır. işçiler haliyle sıkıntılarını bu adamlara anlatır. çünkü şirket , sözde bu adamları işçilerle işveren arasında köprü kurmak için atamıştır. bu tamamen yalandır. bu heriflerin görevi işçilerin sıkıntılarını tespit edip bu sıkıntıları şirketin lehine nasıl kullanılacağını bulmaktır.

hal böyle olunca işçi orta da sıkışıp kalır. zaten işsizlik kapıdadır. iyisimi ses çıkarmamalıdır. çalışmalıdır. evet bu çok büyük bir açmazdır. şu anda bu açmazı yıkmak hemen hemen imkansızdır. 2000-3000 kişinin meydanlara çıkıp bağırmasıyla olacak iş değildir.

şimdi yine ordan birisi atlayabilir “peki nasıl çözülür bu açmaz” diyerekten. normaldir. şaşırmam.

bunun cevabı basittir ve tektir. insanoğluna “açlık” gereklidir. gerçek anlamda açlığı , sefaleti dünya nüfusu’nun %80 ‘ i yaşamalıdır ki ; dünya ya kaos hakim olsun. kaos şarttır. sistem o kadar iyi düzenlenmiştir ki ; bu düzeni düzenli bir biçimde yıkmak günümüz de hemen hemen imkansızdır. bunu ancak kaos’un içinde bulundurduğu dinamik yapabilir.

kısacası meydanlara çıkmak , slogan atmak filan artık anlamsızdır. gereksizdir. çünkü bir faydası yoktur. bazı şeylerin değişmesi için bir dalga gereklidir. ve bu dalgayı günümüz de sadece “açlık” başlatabilir. açlık önemlidir. çünkü aç kalan insan ilk önce kendi inançlarını yiyecektir. ve bunların yerine yeni inançlar dikecektir !

mesela bir arkadaşım ; pioneer , sony , clarion gibi oto teybi markalarının gazetede ki reklamlarını kesip cebinde taşırdı. bunları arada sırada cebinden çıkartıp hayaller kurup , bir ses tesisatının(sistem değil tesisat ! lütfen…) ne kadara mal olacağını hesaplardı. gözde arabası da tabii ki ; TOFAŞ kuş serisinden Şahin idi. ah bu kuş serisi kaç tane gencin hayatını mahvetti , tahmin bile edemezsiniz.

başka bir arkadaşım da ; org delisiydi. elleriyle sürekli sıranın üstünde hayali org’unu çalarak , Cengiz Kurtoğlu şarkılarını seslendirirdi. arada sırada , düğün havalarına takılırdı. boşnakça filan şarkılar söylerdi. ve onun can yoldaşı bir başka arkadaşım da genelde ayağa kalkıp o esna da oynardı. gömlekleri pantolondan dışarıya çıkıncaya kadar da durmazdı.

bir tane de güvercin hastası arkadaşım vardı. bunun uzmanlık alanı da güvercinlerdi. her cins güvercinin özelliklerini ezbere bilirdi. bu tanımlama olayında o ne kadar iyi olduğunu tahmin bile edemezsiniz. mesela bir gün istiklal marşı sırasında durduğumuzda bir olay gerçekleşti. bu arkadaşım göğe baktı ve aynen şöyle dedi : “aha baska , hemde dişi!” sonra arkasından bizde göğe baktık ve güvercini bize zor bela görebildiğimizi fark ettik. arkadaşım ; kuşu görmenin bile hemen hemen imkansız olduğu bir mesafeden kuşu görmekle kalmayıp , tanımlamıştı bile.

bunlar gibi daha bir sürü örnek sunabilirim sizlere. hayatımda gördüğüm birçok insanı gerçekten anladım. ne yaptıklarını , neden yaptıklarını görebildim. ama lisede ki o “garip” arkadaşlarımı hala anlayabilmiş değilim. bazen düşünüyorum , ama içinden çıkamıyorum. hala kafam da aynı soru ; NEDEN ???

şüphesiz ki bilek metalin temeli “venom” ve “celtic frost” tarafından atılmıştır. bu iki grubu dinleyerek kafayı kıran Tomas Forsberg (quorthon) “Bathory” adında bir grup kurar. Bathory esasen Venom gibi N.W.O.B.H.M. ekolünden gelir. ama ruh’u farklıdır. Bathory müziğin içine mitolojiyi , sagaları eklemiştir. ne de olsa o kuzeylidir. Thor’un çocuklarındandır.

zamanla birlikte metal müzik te evrim geçirir. 90ların başında ki metal müzik , 80lerin başında ki metal müzik gibi değildir. daha hızlıdır. daha serttir. daha öfkelidir. 80lerin başlarında avrupadan devir alınan metal bayrağı , 90ların başında yine avrupaya geri verilir. heavy metal çürümüştür. trash metal ise yeni ölmüştür. devir ; death , doom ve tabii ki de bilek metal’in devridir.

90ların başlarında bilek metal virüs gibi yayılmaya başlamıştır. ve virüs’ün çıkış noktası norveçtir. kuzeyin , bulutlu , yağmurlu , soğuk ve ümitsiz ülkesi. norveçte ki iklim şartlarından dolayı insanlar hayata 1-0 yenik başlar. ve bu 1-0 lık skor protestanlık denen garip hristiyanlık mezhebi yüzünden anında 2-0 a dönüşüverir. e geriye bilek metal yapmaktan başka seçenek kalmamış gibi gözükmektedir. bilek metal sorunlu insanın müziğidir. aslında hiçbir sorunu olmayıpta sorunu varmış gibi davranan insanın müziğidir demek daha doğru olur. siz şimdi diyeceksiniz ki ; “nasıl yani rahat bi taraflarına mı batmış bu heriflerin”. bende “evet. aynen öyle” diyeceğim. dedim bile nitekim.

bilek metal norveçte ki boş heriflerin icraa ettikleri bir müziktir. devletin verdiği güvencelerin sayesinde ormanda dolaşıp , içip içip deliren adamların müziğidir bilek metal. kimse de aksini iddaa edemez. norveçte balıkçılık yapıp , her denize açıldığında hayatını tehlikeye atan insanlardan kaç tanesi bilek metal yapar sizce ??? en fazla 2-3 tanesi. boş adam müziğidir bilek metal. aksini de kimse iddaa edemez.

bilek metal’in yurdum metalcisine yansıması da bir başka gariptir. biz de zaten birçok şey gariptir. biz yetiştirilmişiz namazla , niyazla. fatihayla bilmem neyle. yaş 16-17 olmuş , birden gaz’a gelip başlamışız ; satan die bağırmaya. ters haç filan takmaya. ama yaşadığımız kültürden de kopamamışız. üstümüz de emperor tişörtüyle , kulağımız da satan sözleriyle gitmişiz büyük annelerimize , büyük babalarımıza bayramlaşmaya. el öpmüşüz.

sanayii de tornacılık yapan bir insanı düşünün. sabah 8 , akşam 6 çalışan bi insanı. eve gidip satan’a , pazuzu’ya , garip garip tanrılara şarkı yazan bi insanı düşünün. ben düşünüyorum ve bana komik geliyor. bir insan bu kadar “ara” da sıkışıp kalabilir mi ? ama kalıyor işte. oluyor bunlar. yaşanıyor. be kardeşim açlıktan anan ağlamış. maaşını alamamışın. cebinde beş kuruş paran yok. sigortan ödenmemiş. hastasın , sigortan olmadığı için hastaneye gidemiyorsun. hala kalkmışsın “satan” diorsun. bu nasıl bir akıldır. anlayamıyorum.

90lar ile birlikte metal camiasında boy göteren türler ; müzikal açıdan ne kadar çok şey katsa da , ruhani açıdan birçok şey götürmüştür. günümüz de metal müzik , toplumun sıkıntılarından çok kişinin kendi sıkıntılarını alan bir hal almıştır. bu da normaldir. çünkü 90larda icraa edilmeye başlanan türlerin kalesi avrupadır. yazımın başında da dediğim gibi avrupa insanı rahattır. çünkü ataları rahat olmaları için dünyanın içine etmişlerdir.

kısacası ; leş bilek metal , zibidi müziğidir !!!